[248] umysł to pistolet, a słowa to naboje

Elo czytającym,
znowu zmieniłem tytuł, znowu spodobało mi się hasło usłyszane z głośnika.

dzisiaj słuchałem Wilka i Bilona, całe popołudnie w Diil Radiu. Mam gdzieś co Ty na to, ja to lubię, to moja młodość.
Napisałem jakbym miał 70 lat.
Lubię HG od ich pierwszych kawałków, na "Hip Hopowym raporcie z osiedla, w najlepszym wykonaniu" i gościnnych zwrotek gdzieś tam :P
Lubię, choć się już nie utożsamiam z tymi tekstami.

Nawet mam taką wielką rapową koszulkę, którą dostałem od mojego ciotecznego brata, Fifiego :) to był dobry DIIL!
BY POZOSTAĆ W TEMACIE, ZAKOŃCZĘ: ELO!

Komentarze

Arkadiusz Kowalczyk pisze…
Kiedyś moderowałem komentarze, potem odpuściłem. Było tak cicho, że spałem spokojnie. Potem po pewnym poście "o Zakopanym" byłem regularnie zasypywany spamem, z wieloma linkami, żeby było ciekawiej po rosyjsku. W końcu w pomocy blogera znalazłem, że trzeba wprowadzić weryfikację obrazkową, wtedy nawet programy do wysyłania takich śmieci na blogi, nie podskoczą. Wprowadziłem i mam spokój. Zero spamu, komentarzy też nie za dużo, ale to akurat biorę na klatę. Pozdrawiam
26 września 2011 15:23
Maciek z.t.j. es® pisze…
Gdzie się wprowadza weryfikację obrazkową?
27 września 2011 19:26
best stretch mark creams pisze…
I agree that we are guns in this world. We have the right to either make or break our world.
29 września 2011 18:02
Maciek z.t.j. es® pisze…
The title is quatation considering to WDZ's rap lyrics.
WDZ is Hemp Gru member, rapper. That's all.
Elo!
24 listopada 2011 18:29
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

[220] dostałem

od znajomego baner i nie wiem jak go zamieścić na moim blogu, a więc to pytanie do doświadczonych bloggerów także jak się znacz na blogowaniu na BLOGSPOCIE to napisz, możesz jako użytkownik anonimowy będę wdzięczny za wszelką pomoc emano!
link do tego posta

wtz

Heja, Nadal żyję, jestem, pracuję, choć to taka praca na pół gwizdka. Na pół gwizdka, bo takie efekty. Mało, tragicznie mało zarabiam. Tam nie chodzi o zarabianie. Jakoś w Marcu tego roku, w wyniku zbiegu okoliczności trafiłem do Warsztatu Terapii Zajęciowej. Na początku bałem się tam chodzić, chociaż bałem to, nie do końca właściwe słowo, byłem przerażony ogromem nieszczęścia, które spotyka ludzi. Z biegiem czasu przywykłem do widoku ludzi na wózkach inwalidzkich, do ludzi z wadami postawy, z chorobami psychicznymi, z oczopląsem. Ale to była tylko kwestia adaptacji w wyjątkowych okolicznościach. Od początku. Zauważyłem, że okazując sympatię osobom niepełnosprawnym, one odwdzięczają się w ten sam sposób, czyli nic nadzwyczajnego, tak za zwyczaj jest. Warsztat jest podzielony na pracownie. Pracownia papieru czerpanego, Pracownia Gospodarstwa Domowego, Pracownia Technik Różnych i Pracownia Multimedialna i sala gimnastyczna. Pamiętam swój pierwszy dzień. Wszedłem, Pani ...
link do tego posta