[249] Zwykły bohater

Dziś mój świat jest kategorycznie inny, lecz dzięki Kubie nadal trwa. Od tamtego czasu to mój prawdziwy bohater. Bohater, któremu zawdzięczam drugie życia tchnienie. Dosłownie.

Wysłałem e-mail do TVNu, widziałem zajawkę nowego programu.
Przecież ja znam jednego takiego.
O wyczynie Pereza napisałem, ciekawe, czy coś z tego wyjdzie.
Mam nadzieję.

Komentarze

Maciek z.t.j. es® pisze…
Niestety nie udało się, widocznie komisja oceniająca zgłoszenia nie uznała tego, Kuby czynu za wystarczająco bohaterski, szkoda. Wielka szkoda.
1 lutego 2012 23:36
Prześlij komentarz

Popularne posty z tego bloga

[220] dostałem

od znajomego baner i nie wiem jak go zamieścić na moim blogu, a więc to pytanie do doświadczonych bloggerów także jak się znacz na blogowaniu na BLOGSPOCIE to napisz, możesz jako użytkownik anonimowy będę wdzięczny za wszelką pomoc emano!
link do tego posta

wtz

Heja, Nadal żyję, jestem, pracuję, choć to taka praca na pół gwizdka. Na pół gwizdka, bo takie efekty. Mało, tragicznie mało zarabiam. Tam nie chodzi o zarabianie. Jakoś w Marcu tego roku, w wyniku zbiegu okoliczności trafiłem do Warsztatu Terapii Zajęciowej. Na początku bałem się tam chodzić, chociaż bałem to, nie do końca właściwe słowo, byłem przerażony ogromem nieszczęścia, które spotyka ludzi. Z biegiem czasu przywykłem do widoku ludzi na wózkach inwalidzkich, do ludzi z wadami postawy, z chorobami psychicznymi, z oczopląsem. Ale to była tylko kwestia adaptacji w wyjątkowych okolicznościach. Od początku. Zauważyłem, że okazując sympatię osobom niepełnosprawnym, one odwdzięczają się w ten sam sposób, czyli nic nadzwyczajnego, tak za zwyczaj jest. Warsztat jest podzielony na pracownie. Pracownia papieru czerpanego, Pracownia Gospodarstwa Domowego, Pracownia Technik Różnych i Pracownia Multimedialna i sala gimnastyczna. Pamiętam swój pierwszy dzień. Wszedłem, Pani ...
link do tego posta