[274] finałowe półtorej minuty

Znowu jestem monotematyczny,
znowu marzę o ... tej samej maniurze, o której już tu wspomniałem. Zakodowana. Muszę się nauczyć odkodowywać jeszcze. Już  mam pewność, że nie mi jest pisana. W sumie to dobrze, że nic z tego nie wyszło. Bo wkręciłbym sobie i znowu jakichś pierdół naopowiadał. Ja w sumie znany z takich akcji jestem. Na drugim spotkaniu gotow oświadczyć się. MYŚL SZYBCIEJ, DZIAŁAJ WOLNIEJ.
Będzie inna. Znowu zapisałem się na BADOO. Szczerze pisząc nie wierzę w taki sposób flirtu, ale nie próbując pretensje mogę mieć tylko do siebie. Jeszcze nie poddałem się :)

Strasznie denne te moje posty ostatnio. Takie przeciętne, nieporywające.
W tv była "Ósma mila", byłem na tym filmie dawno temu, z koleżanką, w kinie.
"B-Rabbid fuck 3 world".
Pamiętam jak wracałem busem na chatę i w głowie słyszałem ten zajebisty bit z gitarami i pianinem.

Mam wrażenie jakbym ja też brał udział w takiej bitwie. Chyba ją przegrałem.
Ale przegrana bitwa nie przegrywa wojny. Tak w przenośni. Życie- wojna... każde zdarzenie- bitwa... wynika, że mało skutecznie walczyłem, dotychczas.
Dam radę. Wiadomo nie na scenie. Pole, zwane życiem, to moje pole bitwy, ja na przedpolach, cały czas. Coś ostatnio za bardzo z boku przyglądam mu się. Muszę coś zmienić. Dobrze byłoby mieć jakiś cel. Do niedawna miałem cel. Chciałem zdobyć serce i całą resztę pewnej niezwykłej kobiety. Nie wyszło mi. Widocznie jestem nie za bardzo fajny. Nawet nie widocznie, a na bank.
Który to już raz?
Niezliczone marzenia Maćka ESORa. Od czasu jak mam tego bloga, miałem kilka miłosnych wkrętów. Zawsze udawało się opanować emocje. Teraz też się uda!